To człowiek obdarzony przez naturę elastycznym ciałem i gumową twarzą. Na scenie potrafi robić cuda z piłką. Nieźle też dyryguje orkiestrą.

Podoba się kobietom. Wygląda na spokojnego i uległego i taki też przeważnie jest. Nie warto go jednak drażnić, bo się zdenerwuje i... nie wiadomo co, bo nikt go jeszcze nie zdenerwował.

Sympatyczny Misiek, ale tez drapieżny niedźwiedź. Bardzo lubi grać i śpiewać, zwłaszcza dla pewnej Wioli ze stoiska rybnego w lubelskim supermarkecie.

Pełni rolę akustyka i spełnia się w tej roli. Mówi o sobie, że nie jest śmieszny, ale jeszcze nie udowodnił tego na scenie.

 

Kabaret pochodzi z Lublina. Jest stosunkowo młody, ale już ma na koncie spore osiągnięcia. Został dostrzeżony na wielu przeglądach, podobał się publiczności w wielu miejscach. Członkowie grupy są młodzi, czarujący i przekomiczni.

„Smajle” śmieją się z wielu rzeczy. Mówią, że skecze pisze samo życie. Ich numery opowiadają o sprawach przyziemnych, jak supermarket, reklama, szafa, ale także o wizycie u psychologa lub u dentysty. Często wchodzą w interakcję z publicznością, jak na przykład w skeczu „Orkiestra”, który wykonywany jest właściwie wyłącznie przez widzów.

Ich kolorem firmowym jest pomarańczowy, z którym rzadko się rozstają – pomarańczowe koszule, to ich znak rozpoznawczy. Są dopiero u progu kariery, ale pną się równo, więc bardzo prawdopodobne, że szybko wejdą na szczyt i zasilą grono największych polskich kabaretów.

 

Smile po angielsku znaczy ‘uśmiech’. W innych językach smile, to: Lächeln (niem.), sonrisa (hiszp.), sourire (fr.), riso (wł.).