Jeździ na łyżwach i jest stonką (nie mylić z biedronką).

Wsławił się rolą owada czerwonego w czarne kropki, będącego też supermarketem.

Z charakterystycznych ról, to dżdżowniczka.

To, że zagrał kiedyś trutnia, nic nie znaczy. Za to czasem nosi kaptur – taki katowski. I dużo pisze.

Kiedyś był dźwiękowcem, a teraz występuje i reżyseruje.

 

Jako zespół są z Warszawy, ale tak naprawdę, to każdy pochodzi z innej części kraju. Poznali się na studiach w Szkole Głównej Handlowej w 2000 roku. Początkowo grali w trochę innym składzie, ale stopniowo ktoś odszedł, a zastąpił go ktoś inny i tak zostało. Plotka głosi, że wyeliminowali tych niższych, żeby lepiej się prezentować...

Nazwa wcale nie wzięła się od czeskiego słowa „napád” – ‘pomysł’, tylko od ich pierwszego skeczu o napadzie na bank. Dziwne akcentowanie na ostatnią sylabę dodawało numerowi głębszego sensu (kto widział, ten wie), a całość zrodziła się podczas jednej z pierwszych prób, podczas której w banku na dole uruchomił się alarm.

Oprócz pomysłowych i doskonale opracowanych skeczy niewątpliwym atutem kabaretu są piosenki. Wszyscy panowie śpiewają i wykonują prawdziwe akrobacje wokalne, używając swoich głosów zamiast instrumentów. Dzięki piosenkom zdobyli wiele nagród i zapracowali na uznanie publiczności.

 

Średnia wzrostu członka kabaretu Napád wynosi 1,87 m. Jest to o 0,14 m więcej, niż mierzy przeciętny Polak.